NT2 Onderwijs

Deze week bracht ik een bezoek aan een opvanglocatie van het COA (Centraal Orgaan opvang Asielzoekers). Je hoort hier vaak over in het nieuws, maar er zelf rondlopen is iets heel anders. Je ziet dan hoe het dagelijkse leven zich daar afspeelt. Wat me vooral opviel is hoe goed georganiseerd de locatie was en bovenal hoe sterk het mens-zijn en het verantwoordelijkheidsgevoel van de bewoners naar voren kwam.

Goed georganiseerd en doordacht

De opvanglocatie die ik bezocht deze week had iets weg van een camping. Bewoners wonen in een soort van containerwoningen, die zij wel hun huis noemen. Er waren gedeelde douches en toiletten, gezamenlijke keukens, een klein winkeltje, plekken voor ontspanning en een tuintje met speelmogelijkheden voor de kinderen. Over alles is werkelijk nagedacht: veiligheid, hygiëne, privacy en de mogelijkheid voor bewoners om hun leven zo normaal mogelijk voort te zetten in een vaak moeilijke fase.

Het COA zorgt voor structuur. Er zijn duidelijke afspraken, dagindelingen en mogelijkheden om hulp te krijgen bij vragen over zorg, onderwijs en integratie. Hierdoor ontstaat rust en stabiliteit, iets dat onmisbaar is voor mensen die vaak een lange en ingrijpende reis achter de rug hebben.

Het mens-zijn centraal

Zo’n 1,5 uur mocht ik aanwezig zijn op de opvanglocatie voor mijn werk. Je voelt en ziet dat bewoners zorgen voor elkaar. De bewoners zitten veelal in hetzelfde schuitje, maar ondanks verschillen in achtergrond, taal en cultuur is er wel een voelbare verbondenheid.

Het liet me inzien dat, zelfs in een periode van onzekerheid, de kern van het mens-zijn overeind blijft: zorg dragen voor elkaar en samen er het beste van proberen te maken.

Een waardevolle ervaring

Mijn bezoek aan de opvanglocatie heeft me met andere ogen laten kijken. Het liet me inzien dat de opvang veel meer is dan onderdak alleen. Het is een plek waar organisatie en menselijkheid samen gaan. Waar bewoners, ondanks alles wat ze hebben meegemaakt, hun verantwoordelijkheidsgevoel en kracht inzetten om een leefbare en hoopvolle omgeving te creëren.

Het was fijn om deze ervaring vanuit mijn werk te kunnen ervaren. Het heeft mijn beeld verrijkt over hoe veerkrachtig de kinderen zijn die ik dagelijks in mijn klas mag ontvangen. Maar zeker ook heeft het me doen laten inzien dat achter de ophef die vaak in het nieuws verschijnt over dit soort locaties er een organisatie zit waardoor de dagelijkse realiteit voor de bewoners vooral menselijk en hoopvol is.